/Hep kaçtım gözlerinden
korkuyordum
gözlerinden korkuyordum
kaçışımda bir sır saklıydı
bana ait
bunu sen bilmiyordun
sen beni tanımıyordun
belki beni anlayamadın
anlamanı da istemezdim
eğer beni anlasaydın
daha bir korkardım gözlerinden
daha bir kurşunlanırdım
göz yaşlarım daha bir saplanırdı bağrıma
bunu sen bilmiyordun
sen beni tanımıyordun/ 22.10.1998
dolanıyorum ya
başımı vuruyorum ya
tüm iklimlerine senin
çalmadığım kapın kalmıyor
bulamıyorum ya seni
delirtmemek için zor tutuyorum aklımı
aklım sen olmuşken
ve sen yokken…
özlemek seni
iliklerime kadar
kokun nerede
nefes alamıyorum
bu dünya denen kafeste
kanatların nerede
uçamıyorum gökyüzüne
gözlerin nerede
göremiyorum
lütfen!yalvarıyorum
esirgeme bakışlarını benden
‘ol’ benimle
01.20.2002
not:bu cümlelerin hiç biri kağıtta durduğu gibi durmuyor tıpkı alkolün şişede durup ta insan vucüdun da durmaması gibi
